evet artık bilgisayarı açmamın bir anlamı olsun... artık aranıza yeniden katılıyorum ...
afşar timuçin okuyorum bugünlerde ... okudukça daha önce okumadığım için kendime kızıyorum ... yazamadığıma çok üzülürdüm zamanında... ama şimdi diyorum ki bir ömür okuyarak geçebilir... işte buna en güzel...
evet artık isim veriyorum... belki de yine veremeyeceğim... ama belki bir şekilde bu yazıyı okursan ki hiç sanmıyorum bunu sana yazılan binlerce şiir , binlerce aşk mektubu...
NERELERDEYİZ??? KİMLERLEYİZ??? yalnızım dememek için demişti bir arkadaşım.. YALNIZIM DEMEMEK İÇİN!!!!! -her şey-
Suçlama beni böyle bırakıp gidiyorum diye bağrımı yakan bir yaradır bu ayrılık şimdi Bil ki kanımdadır sevişmelerin yangını öylece girerken gecenin bağrına taşıyorum sımsıcak gülümşeyişini...
- susmayın!!! bir şey bilmiyorsanız küfredin, düpedüz küfredin işte! bir şey anlamıyorlar bile; o an gökyüzünde sakin bir bulut, ve duvarları aşabilen rüzgarlar çarpıyor yüzüme...
kimse değilim. kimseyle değilim. kimsenin değilim. kendim değilim. kendimin hiç değilim. başkasının hiç değil. burda değilim. orda hiç olmayacağım.
Herkese bu kadar iyi gelirken kendime bir yardımımın dokunamaması beni çok sinirlendiriyor.Bazılarına beni görmek bile iyi gelirken ben aynalardan kaçıyorum ki ayna takıntım olduğunu herkes...
Kendi yaptıklarıma anlam veremiyorum.Sanki bir başkası benim yerime karar veriyor ve benim de bu kararlara itiraz etme hakkım yok. Aslında sadece gücüm yok.Bir gün...